Als jonge timmerman uit Elspeet schoof hij meer dan dertig jaar geleden al aan bij het team van Van de Kolk. Sollicteren was niet nodig, hij werd voor een baan gevráágd. ,,Ik ben ontdekt door de baas', blikt hij lachend terug. ,,Mijn schoonouders woonden in een huis van Aalt van de Kolk, en in dat huis verrichtte ik regelmatig wat klusjes. Mijn schoonvader werkte zelf ook bij Van de Kolk. Ik kwam af en toe langs voor wat timmerwerk en toen ze me dat zagen doen hebben ze me gevraagd om bij hen te komen werken.' 

Van zijn eerste werkdag kan hij zich weinig herinneren, maar wél vers in zijn geheugen ligt de moeilijke periode in het begin van de tachtiger jaren. ,,Ik ben er toen een tijd tussenuit geweest omdat er te weinig werk was. Het ging slecht met de economie en met z'n allen kwamen we op straat te staan. Dat was moeilijk. Ik heb zelfs drie maanden in de WW gezeten toen. Echt een dieptepunt.'

Ontwikkelingen

Toen de economie weer aantrok werd Jaap in 1982 weer teruggevraagd bij Van de Kolk en vanaf toen is hij gebleven. Met groot plezier heeft hij zijn werk altijd gedaan, vertelt hij. Eerst als timmerman, later als voorman en tegenwoordig als hoofduitvoerder. Van dichtbij heeft hij dus de ontwikkelingen en veranderingen binnen het bedrijf meegemaakt. ,,Vroeger zaten we het hele land door', vertelt hij. ,,Dat is nu wel anders. We zitten nu veel meer in de regio Garderen, omdat we steeds meer eigen projectontwikkeling hebben. Maar de sfeer is eigenlijk altijd hetzelfde gebleven. Vroeger kon ik goed met Aalt van de Kolk, maar met de nieuwe garde kan ik het ook prima vinden.'

Tegenwoordig werkt Jaap als hoofduitvoerder en hij geniet van zijn werk. ,,Je hebt de vrijheid he? Ik regel mijn eigen zaakjes en dat bevalt me wel. Eens in de week  hebben we werkoverleg en de rest wordt grotendeels aan mij overgelaten.' Terugblikkend denkt hij met plezier aan de verschillende restauraties die de laatste jaren zijn uitgevoerd. De moeilijkste maar ook de mooiste werken om te doen, vindt Jaap. ,,Het is een echte uitdaging om van oude, vaak monumentale panden weer een mooi bouwwerk te maken.' De eerste  grotere restauratie was in de binnenstad van Harderwijk; een totaal vervallen en uitgeleefd pand dat jaren in gebruik was geweest als drugspand. ,,Wat we daar aantroffen aan rotzooi wat opgeruimd moest worden voor we met het restaureren konden  beginnen! Dat is met geen pen te beschrijven. Er waren in ieder geval zeven containers nodig om alles af te voeren. En ik heb er een leuk aandenken aan overgehouden: Thuis heb ik nog een zakje wiet liggen wat we tijdens de restauratie gevonden hebben!'

 Leuk vindt Jaap het organiseren en het plannen, maar ook het het begeleiden van aankomende uitvoerders die in de toekomst de kar moeten gaan trekken vindt hij een uitdaging.  Wachten op de VUT doet hij dus allerminst, geeft hij aan. Hij kan zich er nauwelijks iets bij voorstellen om niet meer te werken. Onlangs verkocht hij samen met zijn vrouw het huis waar hij bijna 36 jaar woonde om binnen Elspeet te verhuizen naar een iets kleinere woning.  Ondanks het feit dat er altijd wel wat te doen is in en om zo'n huis, zou hij zijn werk bij Van de Kolk nog niet willen missen. ,,Ik heb nog zo'n vier en een half jaar werken voor de boeg, maar die tijd kom ik wel door hoor!'